Norge dag 9: Bergwandelen in Geilo!
Op deze eerste volle dag in het mooie Hallingdal zijn we de dag lekker rustig begonnen. Eerst heerlijk uitgeslapen, want we waren best moe van het reizen e.d. de vorige dag. Daarna zijn we op ons gemak gaan ontbijten, wat nog wat vieze gezichten opleverde
We hadden de dag ervoor namelijk boodschappen gedaan voor het ontbijt en toen had ik een zak bolletjes (Hvete bollen) meegenomen. Verder had ik nog lomper, een soort pannenkoeken, meegenomen. En dan nog een pak 4 granen-ontbijt om in de yoghurt te doen. Jan waagde zich als eerste aan een hvete bol en meteen met de eerste hap trok hij een heel vies gezicht haha
' Wat is er? Zijn die bollen niet goed? ' vroeg ik verbaasd. Wat bleek nou; die bollen waren gezoet, het smaakte naar suikerbrood in combinatie met kaneel oid :O En Jan had er al een plakje ham op gelegd, dus ja, toen kon ik me voorstellen dat hij het niet echt lekker vond
En daarbij komt dat Jan meer van hartig dan van zoet houdt.'Jemig, je kan hier nog geen normaal brood kopen!' merkte hij zo op
Ik moest ook wel effe wennen aan die aparte smaak, maar toen ik er xc3xa9xc3xa9n op had, ging ik ze steeds lekkerder vinden! Ach ja, het smaakte gewoon anders dan we hadden verwacht. We hadden die hvete bollen gekocht in de veronderstelling dat het gewoon luxe broodjes, zoals wij die in Nederland kennen, waren
Die lomper zijn, in tegenstelling tot de echte pannenkoeken, juist weer ongezoet. Dat zijn pannenkoeken die naar brood smaken, zeg maar
Ook dat vond Jan nou niet bepaald 'je van het' , maar goed, hij moest toch wat eten
Ik vond ze best heel lekker met een laagje smeerkaas er op. Nou, toen kwam het granenontbijt, waar geen smaak of kraak aan zat. En die yoghurt was zo dun als karnemelk :O Maar toch smaakte het me op de xc3xa9xc3xa9n of andere manier best, wat Jan ook niet begreep
'Je bent toch geen vogel? Dat is gewoon vogelvoer! ' zei hij zo
Hahaha ik lag echt elke keer in een deuk om die vieze gezichten en die droge opmerkingen
Wat het ontbijt betreft miste hij de hostels wel heel erg, zei hij. Haha
Maar goed, dat hebben we ook wel weer overleefd
Na ons te hebben klaargemaakt hebben we nog een tijdje lekker op de veranda zitten lezen. Het was best fris. Veel frisser dan in Nederland rond deze tijd van het jaar en ook frisser dan Oslo en Hamar. Maar met mijn warme Norge trui, die ik in Oslo had gekocht, kon ik er prima zitten. Die trui was hier zeker geen overbodige luxe! In de verte keken we op een berg, waar we de sneeuw op de top zagen liggen. Dat was wel een mooi uitzicht!
Franka, de eigenaresse van de camping, kwam ook nog even bij ons buurten. Even gezellig mee gekletst en ze wees me nog op de frambozenstruik naast onze hytte. We mochten best een paar frambozen plukken, als we dat lekker vonden. Ik had die struik de vorige dag ook wel gezien, maar ik wist niet of die vruchten eetbaar waren. Maar dat liet ik me geen 2 keer zeggen en zo zaten we even later te smullen van een beker heerlijke, verse frambozen!
Rond het middaguur zijn Jan en ik Geilo in gegaan. Daar wilden we immers ook nog graag uitgebreid rond kijken. Eerst hebben we een kopje koffie met een wafel gegeten op het terras van restaurant 'Ro Kro', het oudste restaurantje van Geilo. Daarna zijn we even naar de Turistinformasjon gelopen, omdat we wel benieuwd waren of de skiliften 's zomers ook open waren voor publiek. Die bleken tot 16 augustus (einde zomerseizoen in Noorwegen) dagelijks geopend te zijn geweest, maar in september waren ze alleen nog in de weekenden geopend. Okxc3xa9, nog 2 dagen wachten dus
Verder heb ik nog gevraagd of ze Aukje ook toevallig kenden. Zij had me na de vakantie gevraagd om de groeten over te brengen, als ik collega's van haar zag
Maar zij bleek haar helaas niet te kennen. Toen zijn we toch even bij het Geilolia Skicenter gaan kijken om daar wat rond te wandelen. We liepen langs het Geilolia Sommerpark, waar een paar teams aan het paintballen waren. Sommigen mikten zo beroerd dat op meters afstand de verfkogels ons nog om de oren vlogen
Maar gelukkig zijn we niet geraakt. We besloten een kleine bergwandeling te maken. De bergen waren hier toch niet zo hoog. Dat leek een eitje.. Maar daar verkijk je je toch altijd weer op
De top leek verder weg dan we dachten. We hebben de top dan ook niet helemaal bereikt, want het laatste stuk was haast onbegaanbaar. Maar we zaten wel op een hoogte waar we een prachtig uitzicht over Geilo hadden!
Daar hebben we een tijd uitgerust en zitten genieten van het uitzicht. Vervolgens zijn we weer rustig aan naar beneden gelopen. Het eerste stuk was heel stijl, wat ik best wel eng vond. Maar goed, we zijn weer heelhuids beneden gekomen
Toen we weer beneden waren was het al 17.00 uur en hadden we wel zin in wat te eten na al die inspanning. Dus zijn we weer naar het centrum gereden. Maar toen we op de parkeerplaats wilden uitstappen, wou het portier aan de bestuurderskant van onze auto ineens niet meer dicht :O We hebben het wel 10 keer geprobeerd, maar hij viel maar niet in het slot :S Mooi klote dit! We hadden ook geen telefoonnummer van de ANWB bijdehand, want onze papieren lagen nog in de hytte :S Na wat nadenken en overleg besloten we eerst maar snel even een bordje te eten bij 'Ro Kro' en daarna naar de hytte te rijden. Dat hebben we dus gedaan. Jan moest tijdens het rijden steeds de deur tegenhouden, zodat hij niet open zou vliegen onderweg. Dat was best wel eng. Af en toe slingerde hij een beetje, omdat hij maar met xc3xa9xc3xa9n hand kon sturen. Maar we reden heel rustig en zijn op een gegeven moment over gekomen. Bij de receptie stond Rini, de eigenaar van de camping, weer buiten te roken. Jan besloot hem maar even aan te houden om te vragen of hij misschien wist wat de oorzaak van dit probleem kon zijn. Rini dacht dat er een paar schroeven los waren gaan zitten door al dat gerammel over slechte wegen in de bergen. En ja, hij bleek gelijk te hebben! Even de schroeven aangedraaid met een schroevendraaier en alles was weer gefixed!!
Gelukkig! Dat scheelde ons weer een telefoontje naar en wachten op de ANWB
Toen we weer bij de hytte waren, kwam er een man naar ons toe gelopen. Hij had van Rini gehoord dat wij uit Heerde kwamen en bleek zelf ook in Heerde te wonen :O En nog redelijk dicht bij ons in de buurt ook! Dat was ook toevallig, zeg! :O Wel erg leuk!
Deze mede-Heerdenaar gaf ons nog wat tips over mooie autoroutes hier in de buurt. Vooral het Aerdal klonk ons als muziek in de oren! Hadden we meteen een doel om de volgende dag heen te gaan!
